احتمال ابتلا به فیبروم رحم بعد از یائسگی معمولاً کمتر از دوران قبل از آن است. فیبروم های رحمی تومورها یا توده های خوش خیم یا غیرسرطانی هستند که در دیواره عضلانی رحم ایجاد می شوند. فیبروم ها زمانی که استروژن وجود دارد ایجاد می شوند و معمولاً پس از یائسگی کوچک می شوند. فیبروم ها – که لیومیوم یا میوماتا نیز نامیده می شوند – می توانند قبل و بعد از یائسگی پدید آیند. این توده ها نسبتا شایع هستند و می توانند در هر سنی ظاهر شوند، اما با نزدیک شدن به یائسگی (در سنین باروری) پیشرفته تر ظاهر می شوند. به ندرت پیش می آید که فیبروم بعد از یائسگی ظاهر شود.
جراحی فیبروم رحم
آیا فیبروم رحم در یائسگی تشکیل می شود؟
استروژن و پروژسترون ممکن است خطر ایجاد فیبروم ها را افزایش دهند. در دوران یائسگی، این سطوح هورمونی کمتر است و خطر فیبروم های جدید را کاهش می دهد. اما چندین عامل یائسگی ممکن است باعث رشد فیبروم شود.
فیبروم های رحمی که به عنوان فیبروم یا لیومیوم نیز شناخته می شوند، تومورهای کوچکی هستند که در دیواره رحم زنان رشد می کنند. این تومورها خوش خیم هستند، به این معنی که سرطانی نیستند. با این حال، آنها می توانند باعث درد و سایر علائم ناراحت کننده شوند
فیبروم ها شایع ترین انواع تومورهای خوش خیم در زنان هستند که اغلب در زنانی که در سنین باروری هستند ایجاد می شوند. البته ممکن است بعضی از بانوان در طول و بعد از یائسگی نیز به آن ها مبتلا شوند؛ یا حتی برای اولین بار در این مرحله از زندگی دچار فیبروم رحم شوند.
برای مشاهده مهم ترین نکات پزشکی و سلامت زنان، کانال دکتر الهام صفاریه را در پیامرسان «بله» دنبال کنید
عوامل زمینه ساز خطر فیبرم رحم در یائسگی
برخی از عوامل خطر می توانند شانس ابتلا به فیبروم را افزایش دهند. آنها عبارتند از:
- فشار خون بالا (فشار خون بالا)
- سطوح پایین ویتامین D
- سابقه خانوادگی فیبروم
- چاقی
- بدون سابقه بارداری
- استرس طولانی مدت و شدید
زنان بالای 40 سال و زنان آفریقایی آمریکایی نیز در معرض خطر بیشتری برای فیبروم هستند.
علائم فیبروم رحم بعد از یائسگی
فیبروم ها می توانند زنان یائسه و در آغاز دوران یائسگی را به روش های مختلفی تحت تاثیر قرار دهند. به طور کلی، زنان قبل از یائسگی علائم شدیدتری دارند
گاهی اوقات هیچ علامتی از فیبروم وجود ندارد. پزشک متخصص زنان شما ممکن است فیبروم ها را در طول معاینه سالانه لگن تشخیص دهد.
زنان، چه قبل از یائسگی و چه پس از یائسگی، ممکن است علائم فیبروم زیر را تجربه کنند:
- خونریزی شدید
- لکه بینی مکرر
- کم خونی ناشی از از دست دادن قابل توجه خون
- گرفتگی شبیه قاعدگی
- پری در قسمت پایین شکم
- تورم شکم
- درد پایین کمر
- تکرر ادرار
- بی اختیاری یا نشت ادرار
- مقاربت دردناک
- تب
- حالت تهوع
- سردرد
فیبروم یا دسته ای از فیبروم ها که به دیواره رحم فشار می آورند مستقیماً می توانند بسیاری از این علائم را ایجاد کنند. به عنوان مثال، فشار ناشی از فیبروم ها بر روی مثانه می تواند باعث تکرر ادرار شود.
درمان فیبروم رحم در یائسگی
درمان و رفع فیبروم ها اصولا پروسه دشواری نیست. مگر در شرایطی که بیمار وضعیت خاصی داشته و یا به بیماری های دیگری مبتلا باشد.
قرص های ضد بارداری در حال حاضر بهترین درمان دارویی برای فیبروم های رحمی هستند. پزشک ممکن است برداشتن فیبروم ها را با جراحی توصیه کند. به روش جراحی فیبروم ها میومکتومی گفته میشود.
در شرایطی نیز ممکن است تجویز و صلاحدید پزشک، هیسترکتومی یا برداشتن رحم با جراحی باشد.
هورمون درمانی
قرص های ضد بارداری یکی از راه های ممکن برای مدیریت علائمی مانند درد و خونریزی زیاد است. با این حال، آنها فیبروم ها را کوچک نمی کنند یا باعث از بین رفتن آنها نمی شوند.
شواهدی وجود دارد که از استفاده از قرص های ترکیبی و فقط حاوی پروژسترون برای فیبروم ها حمایت می کند. پروژستین ها همچنین می توانند سایر علائم یائسگی را کاهش دهند و درمان های جایگزین هورمونی را موثرتر کنند
جراحی میومکتومی
گاهی اوقات قبل از انجام هیسترکتومی، میومکتومی انجام می شود. میومکتومی برداشتن فیبروم را هدف قرار می دهد و نیازی به برداشتن رحم ندارد. میومکتومی را می توان به روش های مختلفی انجام داد که بستگی به محل فیبروم دارد.
اگر قسمت عمده فیبروم در داخل حفره رحم باشد، جراحی را می توان به روش هیستروسکوپی (با کمک یک لوله نازک و روشن) انجام داد.
در برخی موارد، جراح برشی در قسمت پایین شکم ایجاد می کند. اندازه و محل برش مشابه برشی است که برای زایمان سزارین استفاده می شود. بهبودی کامل 4 تا 6 هفته طول خواهد کشید. این روش به اندازه سایر روش ها رایج نیست.
همچنین جراح متخصص زنان ممکن است ترجیح دهد این جراحی را به روش لاپاراسکوپی انجام دهد. در طی جراحی لاپاراسکوپی، برش کوچکتری ایجاد می شود. زمان نقاهت برای جراحی لاپاراسکوپی کوتاه تر است، اما این نوع جراحی معمولاً فقط برای فیبروم های کوچکتر توصیه می شود.
اگر فیبروم ها بعد از میومکتومی عود کنند، پزشک ممکن است هیسترکتومی را توصیه کند.
هیسترکتومی
برای علائم شدید مربوط به فیبروم های بزرگ و عود کننده، هیسترکتومی ممکن است بهترین گزینه باشد. در این نوع جراحی، پزشک شما تمام یا بخشی از رحم شما را برمی دارد.
هیسترکتومی ممکن است برای زنانی توصیه شود که:
- نزدیک به یائسگی هستند
- در حال حاضر پس از یائسگی هستند
- فیبروم های متعدد دارند
- فیبروم های بسیار بزرگی دارند
- درمان های زیادی را امتحان کرده اند، قطعی ترین درمان را می خواهند و هیچ برنامه ای برای بچه دار شدن در آینده ندارند
فیلم واقعی عمل فیبرومهای متعدد رحم
خلاصه مقاله
فیبروم در زنان پیش از یائسگی شایع تر است، اما ممکن است در دوران یائسگی نیز فیبروم ایجاد شود.
بهترین توصیه این است که با پزشک متخصص زنان در مورد راه هایی که می توانید علائم فیبروم را مدیریت کنید و اینکه آیا جراحی گزینه مناسبی برای شما است یا خیر، صحبت کنید. فیبروم هایی که هیچ علامتی ایجاد نمی کنند ممکن است به هیچ درمانی نیاز نداشته باشند.
